ပထမဆုံးကြိဳင္

ပထမဆုံးကြိဳင္

“လြင္ဦးေရ ငါ့ဆိုင္ေလး လာၾကည့္ေပးဦးဟ
ဒီေန႔ဆိုင္အလုပ္ကူလုပ္ရင္း ေက်ာင္းတက္မဲ့ ငါ့ညီလာမွာမို႔သြားႀကိဳမလို႔”
“နင့္ေဆးေတြ ငါမေရာင္းတတ္ပါဘူး”
“ဟ ခနေလးဟ နင့္လင္ငယ္က ေရာက္ေနၿပီ ၁၅မိနစ္ေလာက္ၾကာမွာ ခုသြားေတာ့မလို႔ ”
“ဟဲ့ ဟဲ့ ငမင္း ငါ့ညီမရွိတယ္ တိုးတိုး”
“ေအာ္ ေအးပါ လာခဲ့ေတာ့ ဆိုင္ဘက္ကို”

“ကိုမင္း ဘယ္မွာလဲနင့္ညီဝမ္းကြဲက”
“အိမ္မွာထားခဲ့ၿပီေလ ခရီးပန္းလာတာမို႔နားဦးမယ္တဲ့ ရၿပီေလ နင္ျပန္ခ်င္ျပန္ေတာ့”
“အမေလး သူ႔ညီဆိုလို႔ ၾကည့္မလို႔ဟာကို နင့္ညီက ဘယ္လိုပံုလဲဟ”
“ေတာသားပဲဟာ အသားညိဳညိဳ ႐ြက္ၾကမ္းေရက်ိဳ ငါ့ေလာက္မေခ်ာပါဘူး”
“႐ြံတာ နင့္လိုေမ်ာက္ရုပ္ေလာက္မေခ်ာမွေတာ့ ဟြန္း အေရးလုပ္မေနေပါင္ ငါက ေတာကဆိုေတာ့ ညိဳ ညိဳ ေတာင့္ေတာင့္
ခန္႔ခန္႔ညားညားမွတ္လို႔”
“ေနပါဦး နင္က ငါ့ညီနဲ႔ယူမဲ့သူမို႔ ေသခ်ာေမးေနတာလား လူႀကီးခ်င္းသေဘာတူထားတာက ငါနဲ႔ေနာ္ လြင္လြင္”
“မသာေကာင္ အဲ့လိုမေခၚနဲ႔လို႔ ေတာ္ၿပီ ျပန္ေတာ့မယ္ ”
စိတ္ဆိုးသြားေသာ လြင္ဦးကိုၾကည့္ကာ ကိုမင္းတေယာက္ရယ္ေမာရင္း ဆိုင္ထဲဝင္လိုက္သည္။

ကိုမင္းနဲ႔ လြင္ဦးတို႔က ေစ်းႀကီးတခုရဲ႕ အျပင္ဘက္တိုက္ခန္းေတြမွာ ဆိုင္ဖြင့္ထားၾကသူမ်ားျဖစ္သည္ ။လြင္ဦးတို႔က ၄ခန္းတြဲယူ၍ အားကစားဝတ္စံု ဖိနပ္ ေက်ာပိုးအိတ္ အစံုေရာင္းတာျဖစ္သည္။
စည္းကမ္းႀကီးေသာ အေဒၚအပ်ိဳႀကီးမ်ားနွင့္ ဇီဇာေၾကာင္ေသာဟိတ္ဟန္မ်ားလွေသာ ညီမနွစ္ေယာက္နွင့္ေနရသူျဖစ္သည္။
အေဖက အိမ္မွာ ဝိုင္းကူၿပီးအေမကေတာ့ ဘဝတပါးမဟားတရားေျပာင္းသြားရွာၿပီျဖစ္သည္။

လြင္ဦးက နဲနဲႏြဲ႕သည္…လံုးလံုးလဲမေခ်ာက္ရဲ …တင္းက်ပ္ေသာအိမ္မွာေနရသူပီပီ ဟိုမသြားရ ဒီမသြားရ ဘယ္သူနဲ႔မေပါင္းနဲ႔ ဘယ္လဲ ဘာလုပ္မွာလဲနွင့္ နားၿငီးလွေတာ့ သူတို႔အႀကိဳက္ေအးေဆးစြာ ေနေပးရသူေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။

“တီေလး ကိုမင္းတို႔ဘက္ထမင္းသြားစားမလို႔ ေဈးဝယ္လာရင္ ေရာင္းလိုက္ဦး”
“လြင္လြင္ လာ ငါနင့္ေမ်ွာ္ေနတာ မနက္က လဘက္ေရလည္း လာမတိုက္ဘူး”
“တိုက္စရာလား လင္းကထဲက တီေလးတခ်ိန္လံုးပြမ္ေနတာနဲ႔ နင့္ဘက္မေရာက္ျဖစ္…ဟဲ့ သူက “ဟု မ်က္စျပစ္လိုက္ရင္း
ထမင္းငံု႔စားေနတဲ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို ျပရင္းေမးလိုက္ေတာ့
“ငါ့ ညီဝမ္းကြဲေလ ေဟ့ေရာင္ ဒါ ဟိုဘက္ဆိုင္က လြင္ဦးတဲ့ ငါနဲ႔ေစ့စပ္ထားတာ ေနာက္ဘဝ ဝါဆိုၿပီး မဂၤလာေဆာင္မွာေလ”
“ေသနာေကာင္ နင္ တစိမ္းေတြေရွ႕ေျပာျပန္ၿပီ သူငယ္ခ်င္းခ်င္း ဖဲ့ေနတာလား”
ေမာ့ၾကည့္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကို ေသခ်ာမၾကည့္ရဲပဲ ကိုမင္းကို ေဒါသထြက္ေနမိသည္။
“နင္ကလဲ ငါေက်ာင္းသြားတက္တဲ့အခ်ိန္တို႔ ဘာတို႔ဆို သူ႔လာကူေပးလိုက္ဦး
ေဟ့ေရာင္ လိုတာရွိ လြင္ဦးကို လွမ္းအကူအညီေတာင္းေနာ္”
ေမာ့ၾကည့္လာရင္း ေခါင္းတခ်က္ၿပံဳးျပလိုက္တဲ့ေကာင္ေလး
“အို…ဘုရားေရ…ဘုရား…ဘုရား”
ကိုရီးယားမင္းသားRain ဆိုင္ခန္းထဲထမင္းလာစားေနသလားမသိဘူးဟုေတြးရင္း မ်က္ေပတံုးနဲ႔ ေကာင္ေလးကို တခ်က္ျပန္ရယ္ျပရင္း
“သြားမယ္ နင့္ညီက နင့္လို ေမ်ာက္ရုပ္မဟုတ္လို႔ေတာ္ပါေသးရဲ႕ ခိခိ ေခ်ာတာ”
ဟုခပ္တိုးတိုးေျပာလိုက္ေတာ့
“မသာမ လင္ငယ္ေနဖို႔ စ္တ္ကူးေနတာလား
နာမယ္ေနာ္ ညက် ”

“ကိုလြင္ဦး ပိုက္ဆံအေႂကြေလး လဲေပးပါ့လား”
“ေအာ္….ေအး ”
တည္ၿငိမ္စြာ ရပ္ေစာင့္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကိုတခ်က္ခိုးၾကည့္လိုက္မိသည္။ေဘာင္းဘီရွည္ ေအာက္ရႈးအျဖဴေရာင္ေလးနဲ႔ တီရွပ္အညိဳေလးကိုမွ လက္တဘက္ပခံုးေပၚတင္ထားေတာ့ ခ်ိဳင္းသားေဖြးေဖြးေလးမ်ားက ထင္းကနဲေပၚေနေတာ့ ရင္ထဲ ခုန္သြားမိရင္း
“ေရာ႕ ညီေလး ေသခ်ာစစ္လိုက္ဦး”
“ဟုတ္အကို ေက်းဇူးပဲဗ် “ကိုယ္ေလးရို႔ကာ ေျပာလာတဲ့ သူ႔ပံုစံေလးကို ေသခ်ာၾကည့္ေနမွန္းသိေတာ့ မ်က္နွာတခ်က္ရဲကနဲျဖစ္ၿပီး လွည့္ထြက္သြားသည္။

“ကိုမင္းေရာ….”
“ဟုတ္…သူ႔ေကာင္မေလးေခၚလို႔တဲ့ သြားၿပီ”
“ဒါနဲ႔ေသမွာပါ ဒင္းက ထမင္းလာစားတာ အကို႔ဆိုင္မွာက် တီတီတို႔ ရွိေတာ့ စားရတာ မလြတ္လပ္လို႔ ထိုင္မယ္ေနာ္”
“ဟာ ရပါတယ္ လာေလ အကို ”
“ကိုလြင္လို႔ေခၚပါ မင္းနာမည္က”
“ခ်စ္ၿဖိဳးပါဗ်….က်ေနာ္တေယာက္ထဲထမင္းစားရမွာ ဟင္းေတြအားႀကီးပိုေနတာ အကိုလဲထည့္စားပါ့လား ဟို တူတူစားလို႔ရလား”
“အမယ္ေလး …ဒီမွာ ကိုယ့္ညီကိုေတြလို ရင္းရင္းနွီးနွီးေန ဘာ႐ြံ႕တြန္႔တြန္႔ လုပ္ေနတာလဲ
လာ ”
တေယာက္မ်က္နွာတေယာက္ၾကည့္ရင္း
“မင္းက ဘယ္က လာတာလဲ ”
“ထန္းတပင္ဇီးကုန္းဘက္ကပါ ေက်ာင္းလာတက္ရင္း အလုပ္လည္းကူရင္းေပါ့
ေဖနဲ႔ကိုမင္းေဖေဖက ညီကိုအရင္းေတြေလ”
“ေအာ္ စား ေရာ႕ အားမနာနဲ႔”
“ဟုတ္…..” ထမင္းပလုတ္ပေလာင္းစားရင္း တခ်က္ရယ္ျပကာ ေခါင္းငံု႔ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကို စကားဆက္ဖို႔ အစရွာမရျဖစ္သြားသည္။
“ေပး..ေပးအကိုေဆးလိုက္မယ္ ခ်စ္ၿဖိဳး နာမည္က ေခၚလို႔ေကာင္းတယ္ဟ ခ်စ္ၿဖိဳးတဲ့ ဟဟ”

ေန႔ခင္းဘက္ ပ်င္းရင္ကိုမင္းဆိုင္ဘက္သြားတတ္တဲ့အက်င့္က ခုက် ပိုဆိုးၿပီေပါ့
ခ်စ္ၿဖိဳးရဲ႕ဂရုတစိုက္ရွိမႈ႕ေတြအတြက္ အနည္းငယ္ရင္ခုန္ေနသည္ဆိုတာေတာ့ ဝန္ခံလိုက္ခ်င္သည္။
“ခ်စ္ၿဖိဳး….စာၿပီးၿပီလား ”
“ဟဲ့ လြင္လြင္ နင့္လင္ငါ့ကို ေရွ႕ထားၿပီး ေနာက္ဘက္အိပ္ေနတဲ့သူကို ဘာလို႔ေမးတာလဲ….နင္သူ႔ကိုႀကိဳက္ေနတာလား ဟင္ လင္ငယ္မေနခ်င္နဲ႔ေနာ္ နာမယ္”
“အမေလး နင့္မယားမျဖစ္ခ်င္ပါဘူး ခ်စ္ၿဖိဳးကို ႀကိဳက္တာမဟုတ္ဘူး ခ်စ္ေနတာ ခ်စ္ေနတာ”
“အကိုလာ ထမင္းစားခဲ့ၿပီလား တူတူစားမလို႔ေစာင့္ေနတာ”
“ခ်ိဳင့္မပါဘူး…..”
“က်ေနာ္ေႂကြးမွာေပါ့ အဝသာစား”
“ဟဲ့ အဆင္ေျပေနၾကတာလား ေၾကာင္ခံတြင္းပ်က္နဲ႔ဆက္ရက္ေတာင္ပံက်ိဳး လာေတြ႕ေနတာလား”ဟုေျပာလိုက္တဲ့ကိုမင္းအသံေၾကာင့္
နီရဲသြားေသာ ခ်စ္ၿဖိဳးမ်က္နွာကို ေရွ႕တည့္တည့္ကေန တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ရင္း
“ခ်စ္ၿဖိဳးေက်ာင္းတက္ရေတာ့မွာေနာ္ အပ္ၿပီးပလား ဆိုင္မလာေတာ့ဘူးလား”
“လာမွာပါ ညပိုင္းေတြက်ေနာ္ကူထိုင္မွာပါ
ဘာလို႔လဲအကို”
“လြမ္းေနရေတာ့မွာပဲ”
“အမ္…ဗ်ာ …အကို”
“စတာပါ အင္းပါ ေက်ာင္းမွာလိမ္လိမ္မာမာေနေနာ္ လိုတာရွိေျပာ”
ခ်စ္ၿဖိဳးရဲ႕အူေၾကာင္ၾကားပံုစံကို ၾကည့္ကာ
လြင္ဦးတေယာက္သေဘာတက်ျဖင့္ၿပံဳးလိုက္ရင္း
“ေနာက္ရက္က် လူရွင္းရင္ ေျပာစရာရွိတယ္သိလား….”

မိုးက သဲမဲစြာ႐ြာေနသည္ …ကိုမင္းက နယ္ထြက္သြားလို႔ ခ်စ္ၿဖိဳးကို ဆိုင္ေစာင့္ထားခဲ့ေတာ့….
“ေလေတြမိုးေတြက်ေတာ့မွာ ငါတို႔ဆိုင္ေတာင္သိမ္းၿပီးေနၿပီ ခ်စ္ၿဖိဳးသိ္မ္းေလ”
ၿပံဳးစစနွင့္ခ်စ္ၿဖိဳးမ်က္နွာက နီရဲေနသည္။
“အရက္ေတြ ေသာက္ထားတာလား ဆိုင္သိမ္းေတာ့ေလ မိုး႐ြာေတာ့မွာ ”
“႐ြာပေစ လြင္လြင္ ဒီမွာပဲ အိပ္လိုက္ေတာ့မယ္ ျခင္ေထာင္လည္းရွိတယ္
လြင္လြင္ ခ်စ္ၿဖိဳးနဲ႔တူအိပ္မလား”

အို….ဘယ္လို….
ခုန္သြားေသာရင္ေတြ လက္နဲ႔ဖိရင္း
“လာ ဆိုင္တံခါးေတြပိတ္ေတာ့ ဟဲ့ဟဲ့ မိုးေတြ က်လာၿပီ လာအထဲဝင္”
မိုးေရတို႔အနည္ငယ္စိုသြားတဲ့ ခ်စ္ၿဖိဳ း အေပၚအက်ၤ ီခြၽတ္လိုက္ေတာ့ ဝင္းမြတ္ေနတဲ့ အသားေလးေတြက မီးေရာင္ေအာက္မွာ
ေဖြးဥေနသလိုပါပဲ…ခ်ိဳင္းေမႊးေတြကိုျမင္လိုက္ေတာ့ လြင္လြင္ ရင္ခုန္သြားသည္။
“ကူသိမ္းေလ အဲ့ဒီဟာေတြ ဒီဘက္ေပး”
“ေဝါ…ေဝါ …”
“ေလေရာပါတယ္ဟ တံခါးပိတ္ ကိုလြင္
မီးလာလို႔ေတာ္ပါေသးရဲ႕…မိုးသည္းေနတာလာ ေနာက္ဘက္သြားထိုင္စကားေျပာမယ္ ျခင္ေဆးလဲထြန္းထားတယ္ လာေလ ”
ေရွာ႔ပန္အကပ္ေလး ဝတ္ထားေတာ့ ဗိုက္သားခ်ပ္ခ်ပ္ကေလးမ်ား မို႔ေမာက္က်စ္လစ္ေနေသာရင္အံုေဖြးေဖြး ထို႔ေနာက္ ေျခဆင္းထို္င္လိုက္ေတာ့ ေျခသလံုးသားေသးေသးေလးမ်ားက ပုေလြရိုးသဖြယ္ ေသးက်စ္ေျဖာင့္စင္းလို႔ေနတာ ခပ္ေငးေငးၾကည့္ရင္း ကိုလြင္ ရယ္ေနတာျမင္ေတာ့ ခ်စ္ၿဖိဳး ျပန္ၾကည့္ရင္းရွက္ရယ္ ရယ္ေနသည္။

“လာထိုင္…လာပါဗ်ာ ခမ်ားကို ဘာမွမလုပ္ပါဘူးသီခ်င္းဖြင့္ထားတယ္ ဘာနားေထာင္မလဲ”
“ရပါတယ္ မင္းႀကိဳက္တာသာလုပ္ မူးေနရင္လည္းအိပ္ေနေလ ”
“အင္း ခမ်ားလဲ လာအိပ္ေလ ”

သီခ်င္းသံတိုးသဲ့သဲ့ ေအာက္မွာ မိန္႔မူးေနရင္း ကိုလြင္ ခ်စ္ၿဖိဳးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ေတာင္မ်ားပိတ္ကာ သီခ်င္းစည္းခ်က္အလိုက္
ေျခေထာက္လႈပ္ေနတာျမင္ေတာ့ ေျခေထာက္ကေလးကို လက္နဲ႔တြန္းရင္း
“အိပ္ခ်င္တယ္ ဟိုဘက္တိုး…”
“ကိုလြင္ က်ေနာ့္ကို ေျပာစရာရွိတာ မေျပာေသးဘူးေနာ္…ခုေျပာပါ့လား”
“ဘာလဲဟင္ ငါမေျပာဖူးပါဘူး”
“က်ေနာ့္ကို ေျပာစရာရွိတယ္လို႔ေျပာဖူးတာ ခမ်ားမညာပါနဲ႔ ေျပာ ”
“ေအာ္ အကူအညီလိုရင္ေတာင္းလို႔ေျပာတာပါ ေက်ာင္းမွာ လိုအပ္တာရွိေနမွာစိုးလို႔” ဟုေျပာရင္း လက္က ေဘာင္းဘီတိုေအာက္က ေပါင္သားတင္းတင္းေလးမ်ားကို လက္နဲ႔ နွိပ္နယ္ေပးေနေတာ့ ခ်စ္ၿဖိဳးတေယာက္ မ်က္စိမွိတ္ကာ မသိဟန္ေဆာင္ရင္း ေျခေထာက္တဘက္ကို ဆင္းလိုက္ရင္း တျခားဒူးတဘက္ကို ေထာင္လိုက္ေတာ့ ကိုလြင့္လက္က ေပါင္ဂြၾကားက ဖုဖုေဖာင္းေဖာင္းေလးဆီ လက္ကအုပ္မိုးေရာက္ရွိဆုပ္ေခ် ပြတ္နယ္ေပးေနမိသည့္အခ်ိန္ ေဘာင္းဘီေအာက္မွေဖာင္းကားမာတင္းလာေသာ လိင္တံကို စမ္းမိေတာ့ ေဘာင္းဘီဇစ္ကို ျဖဳတ္လိုက္ေတာ့
“မလုပ္နဲ႔ ကိုလြင္”
“ခ်စ္ၿဖိဳးရယ္ ငါမင္းကို ခ်စ္ေနတာၾကာၿပီ ကိုမင္းေၾကာက္လို႔”
“ခမ်ားဘယ္သူ႔မွမေျပာရဘူးေနာ္”
“အင္းပါ ”
“လာ ဒါဆို ႀကိဳက္သလိုလုပ္” ဆို ကာ ဇစ္ဖြင့္ၿပီး တင္းေတာင္ေနေသာ လီးေလးကို ထုတ္ကာ ေဘာင္းဘီကို ေအာက္သို႔ခြၽတ္လိုက္ေတာ့
အို…ဘုရားေရ ….ေပါင္တံေျဖာင့္စင္းစင္းၾကားက ေငါထြက္ေနေသာ လီးေလးက တေျဖာင့္ထဲ ေခ်ာမြတ္လ်က္ ထိပ္ဖ်ားေလးက ပန္းေသြးေရာင္လဲ့လဲ့ေျပးေနသည္။မတ္တပ္ရပ္လိုက္တဲ့ ခ်စ္ၿဖိဳးလီးကို ဒူးေထာက္ထိုင္ရင္း လက္ေခ်ာင္းကေလးမ်ားျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္ဆြေပးေတာ့ လီးေလးက ပိုတင္းလာကာ…
“ကိုလြင္စုပ္ေပးဗ်ာ လုပ္ တင္းလာၿပီ”
“အင္း ….”
ထိပ္ဖူးရဲရဲေလးကို စတင္ ဖိစုပ္ေပးရင္း ဒစ္နားတဝိုက္တင္ ပါးစပ္ထဲထည့္စုပ္ေပးေနရင္းလေမႊးမ်ားကို ဖြေဆာ့ပြတ္ေပးေနရင္း တြဲက်ေနေသာ လဥမ်ားကို ေအာက္မွေနေမာ့ကာပါးစပ္ထဲထည့္၍ ငံုေပးလိုက္သည္။
ခ်စ္ၿဖိဳးတအားတားတအင္းအင္းညည္းရင္း ခါးေထာက္ကာ ေကာ့ေကာ့ေပးေနသည္။
လီးတန္တေခ်ာင္းလံုးကို ဘာဂ်ာမႈတ္သလို စုပ္ေပးရင္း ထိပ္ဖူးေပါက္ေလးကို ဖိစုပ္ေတာ့
“အ အား ရွီး ႁပြတ္ အြန္းဟြန္း”
“အင့္ အဆံုးထိမႈတ္ ေကာင္းတယ္ အင့္ အား”
လီးတန္ေလးေဖာင္းကားလာရင္း ေကာ့ေကာ့ထိုးကာ ပါးစပ္ထဲအျပည့္စုပ္ေနတဲ့ ကိုလြင့္ပါးစပ္ထဲ ဗ်စ္ ဗ်စ္ဗ်စ္နဲ႔ အရည္မ်ားပန္းထုတ္လိုက္တဲ့ ခ်စ္ၿဖိဳးက ကိုလြင့္ေခါင္းကို ဖမ္းထိန္းရင္း လီးကိုတအားေကာ့ထိုးရင္း လေရမ်ားပန္းထုတ္လိုက္သည္
“အား ေကာင္းတာ ကိုလြင္ရာ”
“အင္း ခ်ိဳၿမိန္လိုက္တာ ခ်စ္ၿဖိဳးရယ္ ခ်စ္တယ္ေနာ္”
“ကိုလြင္ မိုး႐ြာေနတာ ျပန္မလာေသးဘူးလား”
ဖီးေတြတက္ကာ သုတ္ရည္လက္က်န္မ်ားကို ဂလုကနဲမ်ိဳခ်ရင္း ဆိုင္ေရွ႕မွ ကိုလြင့္ညီေအာ္သံေၾကာင့္ နွစ္ေယာက္စလံုးပ်ာယာခတ္ကာ
သြားေတာ့
“ကို လြင္ မနက္ျဖန္လဲ မႈတ္ေပးေနာ္”
“အင္းပါ အိပ္ေတာ့ခ်စ္ၿဖိဳးလမ္းမထြက္နဲ႔ေတာ့ေနာ္ စိတ္ပူတယ္ သြားၿပီ”

ေနာက္တရက္မိုးလင္းေတာ့ ႏွစ္ဦးသားမ်က္နွာေတြပူေနၾကသည္။တဦးကိုတဦးမဝံ့မရဲျဖင့္ၾကည့္ေနရင္း
“ကိုလြင္..ေန႔ခင္းထမင္းလာစားလွဲ႔ေနာ္ တေယာက္ထဲစားရမွာပ်င္းတယ္”
“အင္းပါ လာေနၾကပဲ လာမွာေပါ့”

“စားေလ ခ်စ္ၿဖိဳး ေရာ႕ ”
“ကိုလြင္ ဟိုတခါက ေျပာစရာရွိတယ္ဆိုတာ ေျပာေလ က်ေနာ္သိခ်င္တယ္ အဲ့ကိတ္စကို”
“ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး ခ်စ္ၿဖိဳးကလဲ”
“ဟာဗ်ာ မေန႔ညကေတာင္ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီပဲ ေျပာျပ မလ်ွို နဲ႔ ခုေျပာ ခုေျပာ”
“တဇြတ္ထိုးေလးပါလား ငါမင္းကို ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာခ်င္တာ သိလား…ဟဲ့
ေဆးဝယ္လာေနၿပီ ထေရာင္းလိုက္ဦး”
halffellႀကီး ခ္ခ္…
“ကိုလြင္ ညက် မျပန္နဲ႔ေနာ္ က်ေနာ္ဒီမွာ”
“ဟယ္ အရက္ပုလင္းႀကီး ေသာက္မွာေပါ့ဟုတ္လား”
“အင္းေလ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ”
“မႀကိဳက္ပါဘူး မူးရူးၿပီး ပ်က္စီးမွာ အရက္သမားျဖစ္မွာစိတ္ပူတယ္ ခ်စ္ၿဖိဳးရဲ႕”
“စိတ္ခ် မျဖစ္ေစရဘူး ကိုလြင္က က်ေနာ့္ရည္းစားပဲ ထိန္းေပးေပါ”
“အို….အလို…ရည္းစားတဲ့ ….ခ်စ္ၿဖိဳး ဟုတ္လား ”
“အင္း…က်ေနာ္ ကိုလြင့္ကို သတိရေနတယ္ ႀကိဳက္တယ္ဗ်ာ ကိုလြင့္ရဲ႕ မလြတ္လပ္တဲ့ အေျခအေနကိုသေဘာေပါက္တယ္ ေပ်ာ္ေအာင္ထားခ်င္တယ္”
“အမေလးမမူးပဲနဲ႔ ေျပာေနတာပါေနာ္ ေသာက္မ်ားထားလားဟင္”
“မယံုေနဗ်ာ….”

“ငယ္ေလး ဆိုင္ပိတ္ၿပီး ျပန္နွင့္ ခ်စ္ၿဖိဳးကို လိုက္ပို႔ခိုင္းလိုက္မယ္ ကိုမင္းမရွိေတာ့ ကူသိမ္းေပးလိုက္ဦးမယ္ တီတီတို႔ေမးရင္ ၾကည့္ေျဖလိုက္” ဆိုကာ ညီအငယ္ေကာင္ေလးကို မွာေနတဲ့ ကိုလြင့္ကို ၾကည့္ရင္းၿပံဳးေနတဲ့ ခ်စ္ၿဖိဳး ရဲ႕ ပါးျပင္ေလးကို ဆြဲလိမ္ရင္း
“လုပ္ေလ သိမ္းၾကစို႔ ”

အေမွာင္ထုကပိုႀကီးစိုးလာခ်ိန္ တခုေသာဆိုင္ခန္းထဲမွာေတာ့ ေ႐ႊေရာင္အရက္တို႔တခြက္ၿပီးတခြက္ေသာက္ေနတဲ့ ခ်စ္ၿဖိဳးက
စကားေျပာရာမွ ဂ်ပ္ျပားေတြေပၚခင္းထားေသာ အိပ္ရာေပၚလွဲခ်လိုက္သည္။

“ကိုလြင္ လာ ဟင္းဟင္းနာမွာေၾကာက္ေနတာလား ခမ်ားက”
“ဘာလဲ ခ်စ္ၿဖိဳးေနာ္ ဘာလို႔ေၾကာက္ရမွာလဲ”
“ညီေလးက ေမ်ွာ္ေနၿပီဗ် လုပ္” ဆိုရင္း ပက္လက္လွန္ေနရာမွ ေဘာင္းဘီဇစ္ကိုျဖဳတ္လိုက္ကာ ေအာက္သို႔ေလ်ွာခ်လိုက္ေတာ့
ကိုလြင့္မ်က္လံုးမ်ားအေရာင္တြတဖိတ္ဖိတ္လက္ကုန္သည္။လက္နဲ႔ လွမ္းတို႔ထိကိုင္လိုက္ေတာ့…ခ်စ္ၿဖိဳးေဘာင္းဘီကိုခြၽတ္ခ်ျပစ္လိုက္သည္။
“စုပ္ေပးဦးေနာ္ ေကာင္းေကာင္းစုပ္”
“အင္းပါ တံခါးပိတ္ထားတာ ေသခ်ာတယ္ေနာ္”
လီးအရင္းမွစကာ နမ္းရႈံ႕ရင္း ထိပ္ဖ်ားေလးကိုင္ကာ လီးထိ္ပ္ေပါက္ကေလးကို လ်ွာေဇာင္းထိုးရက္ေပးရင္း ခပ္ျပင္းျပင္းစုပ္လိုက္ေတာ့ ခ်စ္ၿဖိဳး ဖင္ႂကြလာသည္။ေတာင္ထလာေသာ လီးထိပ္ဒစ္ဖ်ားကေလးက ပါးစပ္ထဲတိုးလိုက္ေခြ႕လိုက္ျဖင့္ ကေလးဆိုးႀကီးျပဳသမ်ွႏုေနရသလို ေတာင္ေနကာ မတ္မတ္ထေနေတာ့သည္။
“ဖင္လိုးမယ္ လွည့္ကုန္းေပးထား”
“ကြိဳင္ယူလိုက္ဦးေလ”
“မပူနဲ႔ဂ်ယ္ပါယူထားတယ္ ေရကန္အသင့့္ၾကာအသင့္ပဲေလ ေလးဘက္ကုန္းထား ေခြးလိုးလိုးရေအာင္ေနာ္ အဲ့ဒါမွေကာင္းတာ”

ဖင္ဝသို႔ဂ်ယ္ေတြသုတ္ေတာ့ ေအးစက္စက္နွင့္ျဖစ္ကာ လူက တြန္႔ကနဲျဖစ္သြားသည္။
“မႈတ္ရင္းကြိဳင္စြပ္ေပး လာ ”
လီးထိပ္မွတဆံုးထိ တႁပြတ္ႁပြတ္ စုပ္ေပးေနရင္း ကြိဳင္ထုပ္ေဖာက္ကာ ေလမခိုေစရန္ထိပ္ထ်ားကို လက္ညိဳးလက္မျဖင့္ဖိရင္း လီးထိပ္အုပ္ကာ ပါးစပ္ျဖင္ လီးတန္တေလ်ွာက္လွိမ့္ခ်စြပ္ေပးလိုက္သည္။

“လိုးေတာ့မယ္ ကုန္းေနာ္ ထည့္ခ်င္ေနၿပီ”
ကြိဳင္ထိပ္နွင့္တျပင္လံုးကို ဂ်ယ္ဘူးဖြင့္ညႇစ္ခ်ရင္း…ဖင္ဝသို႔လီးေတ့ကာ ေနာက္မွလက္ေထာက္ရင္း ဖိသြင္းလိုက္သည္။
“ဘြတ္..ဗလြတ္…ဖပ္”
“အား နာတာ ခ်စ္ နာတယ္ ဖယ္”
“မနာပါဘူးခနေနာ္ ခ်စ္ကို ခ်စ္ရင္ေအာင့္ခံေနာ္ ဝင္ေနၿပီ ခနေလး ခနေလး”
“အား ႁဗြတ္ ပလြတ္ ဘြတ္”
“ရွီး ဝင္သြားၿပီ ဝင္သြားၿပီ အမေလး က်ပ္တယ္ နာ အင့္ ဖြတ္ ဖလြတ္ ဘု ဘု ”
ေလးဘက္ကုန္းေနရင္း ခါးေလးကိုင္ကာေနာက္က ေညႇာင့္လိုးလိုးေနေတာ့ လူက ေအာက္ကေနေခါင္းေမာ့၍ အံႀကိတ္ကာ ဖင္ကို ေနာက္ျပန္ေကာ့ေပးရင္း လိုးခ်က္နဲ႔ညီေအာင္ လႈပ္ရွားေပးလိုက္ေတာ့ ခ်စ္ၿဖိဳးတေယာက္ ဖင္သားမ်ားကိုင္ကာ နယ္ဖတ္ရင္း ဒူးတဘက္ေထာက္ကာ ေဆာင့္ေဆာင့္လိုးေတာ့သည္။
“ဟင့္ အင့္ ဘြတ္ ”
“ပလြတ္ ဖပ္ ဘြိ “ေနာက္ေက်ာနွင့္ဗိုက္သားတို႔ထိမိခ်ိန္ ေလခိုေနရင္း အသားခ်င္းရိုက္ခတ္မိတဲ့အသံတို႔က တဘြိဘြိနွင့္ဆိုေတာ့ လိုးရခံရတာ ပို အားက်စရာျဖစ္လာသည္။

ဖင္သားမ်ားထဲ ထိုးေမႊေပးေနေတာ့ ကိုလြင္ေခြၽးေတြျပန္ေအာင္ ေကာင္းသြားသည္။
ခါးကိုကိုင္ရင္းပယ္ပယ္နယ္နယ္လိုးေနတဲ့ခ်စ္ၿဖိဳးရဲ႕ လီးက အစြမ္းကုန္မာေက်ာလာကာ လီးထိပ္ဖူးကေလး က်င္ကနဲျဖစ္ခ်င္လာသည္။
“ပီး ပီးေတာ့မွာ ကို လြင္”
“အင္း လိုး လိုး ၿပီးေအာင္လိုးေနာ္”
လတံတေလ်ွာက္ဖ်ဥ္းကနဲဖ်ဥ္းကနဲျဖစ္ကာ သုတ္ေရမ်ား စိမ့္ထြက္ပန္းထုတ္လိုက္ေတာ့ ကိုလြင္မွာလည္း ဖင္ထဲဝင္ေနတဲ့လီးတန္ႀကီး ရႈံပြ ရႈံ႕ပြျဖစ္ကာ တင္းကနဲတင္းကနဲ ျဖစ္သြားတာသိလိုက္ေတာ့
“အ အ အား ေကာင္းလား ခ်စ္ ”
“အင့္ဟင္း ဟင္း အင့္အင့္ ရွီး ဟား ဟား “ဆိုေအာ္ရင္း ဖင္ထဲလီးကို တဆံုးထိ ဖိဖိသြင္းလိုက္ရင္း ေနာက္ေက်ာေပၚေမွာက္ၿငိမ္က်သြားတဲ့ခ်စ္ၿဖိဳးရဲ႕ အရက္နံ႔သင္းသင္းေလးထေနေသာ နႈတ္ခမ္းသားမ်ားက ကိုလြင့္လည္ကုပ္ကို နမ္းရႈိက္ရင္း….
“ဖယ္ေတာ့ ေလ ၿပီးၿပီပဲ” ဆိုကာရုန္းလိုက္ေတာ့ အိပ္ယာေပၚပက္လက္က်သြားတဲ့
ခ်စ္ၿဖိဳးရဲ႕ လီးေရမ်ားျပည့္ေနတဲ့ ကြိဳင္စြပ္ထားတဲ့လီးေလးကို ျငင္သာစြာခြၽတ္ေပးရင္း ကြိဳင္ေနာက္ဘက္ကေန လက္နဲ႔ရစ္၍ ခ်ည္လိုက္ေတာ့ အရည္မ်ားထြက္မက်ေတာ့ပဲ ကြိဳင္ထဲ၌ ခ်စ္ၿဖိဳးရဲ႕သုတ္ေရမ်ားက ေဖြးေဖြးပ်စ္ပ်စ္နွင့္ၾကည့္ရတာအူယားစရာေကာင္းလွသည္။
“ေပး အမႈိက္ပံုးထဲထည့္မေနနဲ႔ အိမ္ျပန္က်မွ အိမ္သာထဲ ခ်လိုက္မယ္”
“အမေလး မေပးပါဘူး ခ်စ္ၿဖိဳးရဲ႕ ပထမဆံုးလိုးတဲ့ကြိဳင္ေလးကို အမွတ္တရ သိမ္းထားမလို႔ မျပစ္နဲ႔ေတာ့ ကိုလြင္ သိမ္းထားလိုက္ေတာ့မယ္”
“ဟာ ကြိဳင္ႀကီး အမွတ္တရသိမ္းတာ မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ”
“မသိဘူးမသိဘူးေဟ့ နင့္လေရကို အေသခင္လို႔ သိမ္းထားမွာ လ်ွာမရွည္နဲ႔ ဒါပဲ.. ျပန္ၾကစို႔ေနာ္
“အင္းပါ ျပန္မယ္ေလ…ခ်စ္ကို ေန႔တိုင္းခံေနာ္ ေန႔တိုင္းလိုးမွာ”
“အင္းပါ လိုးလိုး ႀကိဳက္သလိုလိုး ေနာက္မွ မလိုးနိုင္ေတာ့ပါဘူးလို႔ေျပာၾကည့္ အေၾကာင္းသိမယ္”
“မပူနဲ႔ ကိုလြင့္ရဲ႕ဖင္နဲ႔ က်ေနာ့္ဒုတ္ ဘယ္ေတာ့မွမလြဲေစရေအာင္ လီးေသြးထားမွာ
ေနာက္က်မွ အားနာပါၿပီလို႔မေအာ္နဲ႔
ခုျပန္မယ္ထ”
“လေရေတြနဲ႔ကြိဳင္ကို လႊင့္ျပစ္လိုက္ပါ ကိုလြင္ရာ”
“ပထမဆံုးဖင္ထဲကလေရေတြမို႔ အမွတ္တရ သိမ္းထားမယ္ ခ်စ္”
“သေဘာဗ်ာ သေဘာပါပဲ…..ဟဟာဟား”

ေလးစားစြာျဖင့္